<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	İyi Ki Doğdun Kardeşim yazısına yapılan yorumlar	</title>
	<atom:link href="https://www.mercekdergisi.ktugipak.com/iyi-ki-dogdun-kardesim/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.mercekdergisi.ktugipak.com/iyi-ki-dogdun-kardesim/</link>
	<description>KTÜ Girişimcilik ve Pazarlama kulübüne ait dergidir.</description>
	<lastBuildDate>Tue, 13 Jul 2021 11:44:01 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>
		Yazar: SÜMEYYE HATUN		</title>
		<link>https://www.mercekdergisi.ktugipak.com/iyi-ki-dogdun-kardesim/#comment-593</link>

		<dc:creator><![CDATA[SÜMEYYE HATUN]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 13 Jul 2021 11:44:01 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.mercekdergisi.ktugipak.com/?p=3866#comment-593</guid>

					<description><![CDATA[İçimizi ısıtan bu kıymetli yazı için teşekkürler. -&#039;&#039;Abi/abla olduğunuz zaman hayat size başka bir yüzünü gösterir.&#039;&#039;- Kardeşim doğana kadar paylaşmanın ve sevmenin ne olduğunu bilmiyordum. Kardeşim doğduktan sonra hayata daha hassas bakmaya başladım diyebilirim. Aslında sayılacak ve anlatacak çok şey var fakat bu seferlik kısa olsun:) Son olarak ilk okul dördüncü sınıftayken eve geldiğimde kardeşimin bana sarılırken boyumuz eşitlensin diyerek koltuğa çıkışını, çıktıktan sonra kollarını açarak ablaaa diye seslenmesini çok özlüyorum. 
 Not: Artık benden daha uzun. O yüzden artık sarılırken ben ona yetişmeye çalışıyorum :)))))]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>İçimizi ısıtan bu kıymetli yazı için teşekkürler. -&#8221;Abi/abla olduğunuz zaman hayat size başka bir yüzünü gösterir.&#8221;- Kardeşim doğana kadar paylaşmanın ve sevmenin ne olduğunu bilmiyordum. Kardeşim doğduktan sonra hayata daha hassas bakmaya başladım diyebilirim. Aslında sayılacak ve anlatacak çok şey var fakat bu seferlik kısa olsun:) Son olarak ilk okul dördüncü sınıftayken eve geldiğimde kardeşimin bana sarılırken boyumuz eşitlensin diyerek koltuğa çıkışını, çıktıktan sonra kollarını açarak ablaaa diye seslenmesini çok özlüyorum.<br />
 Not: Artık benden daha uzun. O yüzden artık sarılırken ben ona yetişmeye çalışıyorum :)))))</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
