Birer Toplam

Yaşanılası bir hayat nedir sizce? İsteklerinin birer amaç veya araç olması mı? Kendini yeterli ve güçlü hissedebildiğin anlar mı? Yoksa yaşantı değil de yaşayışın içerisindeki parçanın içinde mi gizlidir bu cevap? Herkesin cevabı, hayata baktığı pencerenin manzarasına göre değişir. Peki, değişkenlik gösteren durumlarda dengeyi yakalayabilir miyiz? Gözümüzü kapatıp yürümeye çalıştığımızda dahi dengede kalabiliriz. Çünkü asıl belirleyici olan görmek değil, fark edebildiklerimizi idrak edebilmektir. Dengede kalmak, sendelemeyeceğimiz anlamına gelmez. Sendeleriz; hatta sarsıntılar yaşamak da çok doğaldır. Doğa kanunları vardır ya hani… Yaşananları işleyişle bağdaştırırız. Tıpkı onun gibi. Gökyüzüne baktığımızda gece güneşi göremeyiz. Gündüzün içerisinde de yıldızların yeri yoktur. Neden demeyiz mesela bu duruma; işleyişin bir parçası olarak kabul eder, yaşantımıza bu şekilde devam ederiz. Olmuş olan, olması gerekendir. Payımıza düşen ne ise, çıkarmak istediğimiz anlamlar da onların içerisindedir. Hepimiz benzer ama bambaşka yollardan geçmiş hikâyelerin içerisinden geliriz. Birbirimizi anlamak; deneyimlerimizin benzerliği veya içten bir sevginin gölgesi içerisindeyken mümkündür. Büyümek, gelişmek başlı başına zorken; fark ettiklerimizi hayatımızın belli noktalarına aktarabilirsek, yaşanılası hale gelen yaşam buna mı denir? Bazen kaçışlarımız, korkularımız… Ama daha sonrasında ortaya çıkan cesaretimiz… Ya da narin bir kalbin içerisindeki güç, yürekteki merhamet, içimizdeki kıpırtı… Melodinin ilham vermesi… Yüzümüze baktığı an halimizi bize anlatan içtenlik… Görünüşün içerisinde gizli olan kişilik… Gerçeklerin objektifliği… Hayallerin toz pembeliği… Hepsi de hayatı yaşanılası hale getiren parçalardır. Bizler de belli noktalarda hepsinden deneyimleyerek yaşarız. Toplamına da yaşantı deriz. Yaşanılası hale getirmek de, hepsinden birer tutam ekleyerek oluşturduğumuz yaşamımızın içerisindedir.