Bir Çiçeği Sulamak

.

.

Ayaklarımı olduğum yere bağlayan…

Yer çekimi miydi?

Uçsuz bucaksız okyanusları seyre dalarken…

Ruhum dalgaların peşine neden takılır?

Sessizliğin sesi ve kimsesizliğin kalabalığı yok mudur?

İnsan kendini bile tanıyamıyor ki

Dünyanın sınırlarını kim çizdi ?

Ve ötesi zihnimin sınırlarını…

Bu kurallar bizi öldürmek için var

.

Her şey elimde olsaydı ve kendi cennetimi yaratabilseydim…

Nasıl bir yerde yaşamak isterdim ki?

Sahi, yaşamak nasıl bir şey?

Bir çiçeği sulamak…

Her nefesin kıymetini bilmeyi…

Bir ölüye sormalı aslında

.

Nefret sevgiden daha mı güçlü?

Kalplerimiz karanlığa hemen alıştı

Küçükken tek başıma uyuyamazdım

O ışık hep açık kalmalıydı

Herkesin bir beklediği var mıdır?

Beklemek ölümden daha beterken…

Gelmeyeceğini bile bile

.

Ağlamaktan neden utanır büyükler?

Gözüme toz kaçar yaşarır bir gün

Arada kalbini sulamalı insan

Bir çiçeği sulamak gibi

Ama bana acıklı sözler söyleme

Erkekler ağlamaz affet

.

Evlerin bacaları tütüyor mu?

Kar taneleri penceremde buğulanırken

Minicik bir gülümsemeydi belki…

Taş kesilmiş kalpleri eriten

Kısık bir ses var içimde

Oysa kulaklarını kapatırsa insan…

Ne kadar bağırsan o kadar duymaz

.

Kırılmak…

Saçlarımın ucundan bahsetmiyorum

Belki bu yüzden katı kalpli görünüyorlar

Çünkü kırılmak kolaydı

Ve mühim olan sarmaktı yaraları

.

Bir kelebek misali

Avucuna bir kez konar ya…

Sıkarsan ölür bırakırsan uçar ya…

Ve şimdi o hayatı yaşıyorum

Meltem rüzgarları esiyorken…

Kasırgaların peşine takılıyorum

Saçlarımın uçları kırılıyor

Kopuyorum  bu hayattan Manolya

.

Açık tutuyorum kapıları

Mehtaplı geceler örtmüyor üstümü

O gemi ne zaman gelecek?

Ve yine ruhum derinliklere dalıyorken…

Belki o da dalgaların peşine takılmıştır.

Olsundu…

Gözyaşlarımla beklerim yine

En son umutlar ölüyormuş

Ben de yaşarım

Gözyaşlarıyla yaşatırım

Bir çiçeği sulamak işte böyle bir şey

Yazan: Ali Soydan

.

.