AİDİYET
Artık ait değiliz sanki hiçbirimiz hiçbir yere. Ruhumuz çıkmış bir kere bu gezintiye. Zaman zaman soluklanıyoruz bazı yerlerde. Umuyoruz belki evimiz burası diye. Ama sanki hepsi nafile. Hissetmemiz gereken şeyler var gittiğimiz yerlerde. Neyi hissetmemiz gerektiğini bilmeden hep bir arayıştayız böylece. Aslında aradığımız ait olduğumuz yer değil belki de. Belki ait olmak ne bilmiyoruz bile. Alışmak mıdır ait olmak? Kendimizi bildiğimizden beri değişmeyene mi ait oluruz? Mesela doğduğumuz yere mi sevdiğimiz yere mi aitiz? Yaşamaya devam edip daha göreceğimiz nice yer varken ait olmak çok keskin sınırlar çiziyor. Belki de ait olmak diye bir şey yoktur. Belki de sadece ait hissedebiliriz ve hisler de değişebilir. Önceleri fanusa ait hissederken sonraları denizlere ya da tam tersine belki de …

Merhaba ben Zehra Başoğlu. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eczacılık Fakültesi 3.sınıf öğrencisiyim. Hayatın koşuşturmasında kendimle baş başa kalmak, biraz olsun soluklanmak benim için bir tutku. Bunu da yazı yazarak hissediyorum. Umarım siz de yazılarımda bunu hissedebilirsiniz.

SİMANIN KIYILARINDA: “YILDIZLARIM”
Güven
Birer Toplam
Kalbim