Birkaç Bahar Daha

Bazen insan sadece “birkaç bahar daha” diyerek yaşar. Hayatın yükü ağır gelir. İnsanın doğası gereği ya umut içindedir ya da koca bir karamsarlığın içinde hapsolmuştur. Bu ikilemde savrulur. Bundan kurtulmasının tek yolu kendi ışığını bulmaktır. Kendini çıkamayacağın gecede sanarken sabahın ışığı çoktan yola çıkmıştır. Karanlık en koyu haldeyken, şafak en yakın yerdedir. Ne kadar çaresiz hissetsek de her kışın bir baharı vardır. Hiçbir kar sonsuza dek toprağı örtmez. Güneş yeniden açar, toprak yeniden filizlenir. İnsanın umudu yeniden yeşerir küçük bir umutla. Bir konuşmada, bir tebessümde… Bir bahar sabahı pencereyi açtığında ansızın yüzüne vuran güneştir umut. Sevdiğin insan, yürüdüğün sokak, dinlediğin şarkıda gizlidir. Umut ansızın dolar içine. Fark etmeden ruhuna karışır. İnsan kendine güvendikten sonra ne dağlar aşar ne yollar çizer. O zaman fark edersin ki hiçbir şey sonsuza kadar sürmez ama her şey yeniden başlayabilir. Unutma:”Kaç kışı savaşarak geçirdin sen, nedir ki gelmeyecek birkaç bahar”