Cebimdeki Metal
Cebimdeki metal bir zamanlar oyuncağa yetiyordu,
şimdi aynı şıngırtıyla
karnımı mı doyuracağımı
sigaramı mı yakacağımı soruyor bana.
Zaman ağır, duvarlar yakın;
gece uzadıkça metal soğuyor,
ben açlığı daha net duyuyorum.
Bir sigara yakıyorum, dumanı yalnızlığa karışıyor;
biri sönüyor, diğeri büyüyor
hangisi beni daha çok eksiltiyor
bilmek istemiyorum.
Gelecek istedim, lanetlisinden,
çünkü kolay olan hiçbir şeye benzemedi bu hayat,
ben de benzemek istemedim.
Aileme hangi yalanı söyleyeceğimi düşünmek
bazen açlıktan daha yorucu.
Tanrı bakıyor, karışmıyor;
yolun tamamlanacağını
ikimiz de sessizce biliyoruz.
Bir uçurumdan söz ediyorsam kimse itmedi,
cebimde metal varken,
atlamak bana daha dürüst geldi.
Ellerim bağlı diyorum, ama yazıyorum;
çünkü yaşamla ölüm arasında
bazen
bir sigara,
bazen bir cümle.
Muzaffer Tunç, Karadeniz Teknik Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümü öğrencisidir.
Yaşadığı hayatı yazar; yaşamadığı hayatları kurgulamaz. Kendi derdini anlatır, başkalarının acılarını ithal etmez. Mizah yapmaz; okuru gülümseten, gerçeğin ta kendisidir.
Varlığının bilincinde olduğu sürece, kendi nöral ağlarında biriken veriyi anlamlı bir bütüne dönüştürüp insanlıkla paylaşmayı sürdürecektir.
Ve bir gün, sizler onun bu çabasına sanat diyeceksiniz.
SİMANIN KIYILARINDA: “YILDIZLARIM” 
Güven 
Birer Toplam 
Kalbim