Hayatın Akışı

Hayat asla kolay değildir. Bazıları aileleriyle bazıları evlatlarıyla bazıları sevdiğiyle sınanır. İnsanoğlu bir kere mutsuzluğu görünce hayatın hep öyle devam edeceğini sanar. Hatta mutluluğu dahi gözü görmez bazen. Düşünüyorum neden çok kötümseriz ya da neden gün ışığının doğmayacağını düşünürüz. İnsan gerçekten bazen burnun ucunu göremez, görmez o kadar körleşir o kadar yitirir kendini, o kadar çözümsüz olduğunu düşünür hayatın ama öyle değil eğer hala nefes alıyorsan eğer hala güneş doğuyorsa bi çare vardır; tabi görmek isteyene. Her şey içinizde biter, aklınızla kalbinizin tartışması sonucuna bakar oda tamamen sizin insafiyetinize kalmış. Gerçekten iyi bakmak istiyor muyuz? Bazen bazı şeyleri olduğu gibi kabul etmek daha mutlu hissettiriyor. Kendi kalıplarımız var ve bizler her şeyi kalıplarımıza sığdırmaya çalışıyoruz ama olması gereken bu değildir. Kalıpları olduğu gibi kabul etmeliyiz ya da o kalıbı hiç hayatımıza almalıyız her anlamda. İnsanız hatasız değiliz, kusursuz olamayız ama hep bi mükemmel arayışındayız her anlamda; aşk ,aile,arkadaşlık…
Ama yok hiçbir zaman tam olmayacak. Hayat da bu ya zaten.
Mutsuzlukta mutluluğa dahildir