Sonsuzluk Senfonisi

.

.

Sıcacık bir nefes ol tenimde

Kaderim uçurumun ellerinde

Bir adım ilerisi boşluk

Belki karanlık belki daha aydınlık

Bilemeyiz…

Sanki hiç yaşamadık

Hani beraber yürüyecektik

Bilmiyorum işte…

Burası arafta bırakıyor insanı

Evimdeymişim gibi hissettirmiyor

Her gideni suçlu bilmemek lazım

Öyleyse vazgeçmemi bekleme

.

Gökyüzüne bakarak şarkı söyler ya insan

Kim bilir ne hayaller kurar

Ve hepsinin peşinde kara bir cellat var

Ölümsüzlüğü tatmak istiyorum

İnsan hiç acı çekmeden yaşayamaz mı?

.

Her gecemde en küçük yıldızım ol

Dünyadan en uzak bana en yakın

Saklama gözlerinde bırak senin de kaysın

Sakın dilek tutmayı unutma

Keşke gözyaşlarımla yıkanabilseydim

.

Elini o kadar sıkı tutamazdım

İncinirdi…

Keşke sen de bırakmasaydın

Rüzgar bile savuramazdı köklerinden

Güz yağmurları beslerdi toprağımızı

Bir gönüle sığan bir mezara sığamaz mı?

.

Ama güneşini kapatmayacağım

Kara bir bulut oldum ben

Ağır nameler işitirsin

Oysa ben hep sana şiir okurdum

Yine okuyacağım bir adım kaldı

.

Belki bir çiçek olursun

Nefesim seni oralarda ısıtamaz

Hem ben senden daha yalnızım biliyor musun?

Gönlümün enkazı da yerin altı kadar karanlık

Sana hiç yakıştıramadım

Hani nereye gitsek yine beraber olacaktık

Ama doğru söylüyorsun

Bir parçamı alıp yanında götüreceksin

Hem de öyle bir parça ki yeri dolmayacak

Yarım kalan bir hikayeydi bizimkisi

Aç kapıyı Vera ben geliyorum

.

O bir adımı attığım an karardı etrafım

Korktuğum başıma mı geldi yoksa?

Ve sen çıkageldin beyaz kanatlarınla

Doğdu güneşim ve aydınlandı ruhum

Kendimi ilk defa bu kadar hafif hissediyorum

Artık rahatça alıp götürebilirsin

Gökyüzünü son kez gördüğümde …

İnanıyorum bu son acıydı

Belki de herkesin bir kez ölmesi gerekiyordu

Sonsuza kadar yaşaması için

Ve şimdi en güzel şiirleri okuyacağım sana

En tatlı nameleri söyleyeceğim

Sadece bir adım kaldı

Yazan: Ali Soydan

.

.