Tek Nefeste Hayat

Nefes alıyoruz ve nefes veriyoruz. Bunu düzenli olarak, günde 23 bin kere yapıyoruz. Bazen en içten alıyoruz nefesimizi.  Bazen kendiliğinden hızlanıyor. Bazen çok yavaş. Birbirinden çok farklı, tam 23 bin nefes. Her nefeste değişiyor, düşünceler ve fikirler. Her nefes, başka bir ruh hali taşıyor. Her nefesimiz, bir başka hikâyeyi barındırıyor içinde. Her hikâyemiz bir başka tecrübemiz oluyor. Her tecrübemiz, yeni bir hikâyeye nefes oluyor sonra.

Hayat hikâyemizi, bu küçük nefesler belirliyor. Karakterimiz, tecrübe kokan nefeslerle şekilleniyor. O karakterimiz, hikâyemizin de başrolü oluyor ve her nefeste kendi hikayesini yazmaya devam ediyor.

Her şey, ilk nefes ile başlamıştı. İlk nefeste akciğerler, alışık değildi oksijene. Akciğerlerimiz yandığı için, ağladık ilk nefesimizde. Belki o bile, bize bir şeyler kattı. Ama her şey o nefes ile başladı. Ve yine her şey, tek bir nefeste son bulacak. O son nefese kadar, çok farklı hikâyelerimiz olacak. Bazısı, tebessüm dolu hikâyeler.  Bazısı, akciğerlerimizden kalbimize kadar yakan, acıtan nefesler. Ama her bir nefes, tek kullanımlık.  Geçip giden hiçbir nefesin de telafisi yok. Oksijen olarak aldığımız nefesi, karbondioksit olarak veriyoruz ya. İşte o yüzden, verdiğimiz nefesi tekrar alamayız. Her nefesimizin kıymetini bilmeli, her nefese güzel hikâyeler bırakmaya çalışmalıyız. Hem zaten bir kere gelmiyor muyuz dünyaya. Gönlümüzden geçenleri ertelemeden, her an o son nefesi verecekmiş gibi yaşamalıyız. Her nefesimize, mutluluk katmalıyız. Yaşarken nefes almış olmayalım da, dolu dolu yaşayarak nefes alalım. Bu bizim elimizde. Her nefesimize mutluluk dolu hikâyeler yazmak. İçimize çektiğimiz oksijeni “hahaha” diye kahkahalarla geri vermek… Bunları eğer şimdi yapmazsak, belki daha sonra bunun için bir şansımız kalmayabilir. Bunu aklımızdan çıkarmadan, her nefese ayrı bir kıymet yüklemeliyiz.

Ne demiştik? Her nefesimiz, yeni bir hikâyeyi barındırıyor içinde. Tek nefeste okudun, “tek nefeste hayat” dediğim şeyleri. Her hikâyemiz de, bir başka tecrübemiz dedim ya. Bu da sana bir tecrübe olsun. Okurken sana tecrübe olan, yazarken de bana tecrübe oldu. Düşüncelerini yorum olarak yazabilirsin, bir kez daha ikimize de yeni tecrübeler olur. Tüm tecrübelerin, seni güçlendiren hikâyelerle dolu olsun. Her hikâyen, mutlu sona ulaşan masallar gibi olsun. Sevgi dolu olmaktan korkma. Bu da benden sana son bir nefes olsun. Kendine iyi bak…