Bir Ağustos Gecesi bölüm 1
Bir Ağustos gecesi
Bölüm 1
“Belki bir gün bir şiirde buluşuruz”
Gündüzü sıcak, gecesi soğuk bir ağustos akşamı. Elimde sıcak bir çay bardağı. Düşündüm, düşlerimin en derin noktasında. Şiirsel bakışlarımı? Kendi dünyamı mı? Ve hepsi oldu. Yorgun ve ince bedenim daha ne kadar böyle devam edecek. Bilmiyorum.
Yine balkondaki koltukta uyuya kalmışım. Şimdi ne yapacağım? Bu olaylar olmazken ne yapıyordum? Bilmiyorum. Yine kendi kendime konuşmaya başladım.
Dışarı çıktım. Güneşin bu kenti selamlamasını izledim ve bankın demirlerine oturdum. Rüzgârın ve martıların uçmasını ve denize yayılan o güneşi izledim. Denize düşsem neden yüzerek çıkmıyorum demezdim.
Kafamı sola çevirdiğimde aynılarını yapan, belki de aynı düşüncelere sahip birisini gördüm. Sanırsam şu an bana bakıyor. Evet, evet bakıyor. Kafamı hemen önüme çevirdim ve eve doğru yürüdüm. Eve varmadan önce taze çay kokusunu aldım. Hemen ağaçların orada sabah çay satan bir adam vardı. Çay alıp eve öyle gitmeyi düşündüm.
- Merhaba kolay gelsin 1 tane çay alabilir miyim?
- Hoş geldiniz tabii hemen veriyorum.
- Buyurun, şeker ister misiniz?
- Evet, 2 tane alabilir miyim?
- Buyurun
- Teşekkür ederim
Çay elinde iken yürümek çok zormuş.
Eve geldiğimde oturdum. Çok düşündüm. Bence bizler tanrının en iyi öyküleriyiz. Bunca olan karamsarlık ve zorluklar en iyi olanlara olması lazım. Ya en iyisi ben isem ve bu bir sınavsa. Bu sınavın hiçbir sonu olmayacak.
Gözüm son yazdığım şiiri gördü. Çok kısa olmasına rağmen çok anlamı ve acıtan bir şiir idi.
“Belki bir gün bir şiirde buluşuruz.”
“Ben yazarım, sen tanrısı olursun.”
Bu iki satır için kim bilir kaç aylarım… yıllarım… hatta beklerken meraklı bakışlarım var. Bunca olanların sonucu kâğıt ile kalemin çekmesine gerek yoktu. Bir gün bana ellerim davacı olduğunda savunacak hiçbir gücüm yok.
Bir gün öldüğümde bu yazdıklarımı anlamaya çalışan az insan olacağına eminim. Hani derler ya, o acı insanı yakmadıkça o acıyı kimse anlayamaz. Şimdi kim anlıyor beni? Kim emeklerimi anlıyor? Yaşarken burada olduğumu bilmeyen insancıklar şimdi nerede?
Devamı bir sonraki ağustos akşamında…
Birinci Bölüm : Bir Ağustos Gecesi bölüm 1
İkinci Bölüm : Bir Ağustos Gecesi bölüm 2
Üçüncü Bölüm : Bir Ağustos Gecesi bölüm 3
Dördüncü Bölüm : Bir Ağustos Gecesi bölüm 4
Fotoğraf : İnanç Akyazı arşivinden bir videodan alınmıştır. (5846 kanunu ile korunmaktadır.)

Merhaba, ben İnanç Akyazı. Karadeniz Teknik, Atatürk, Trabzon ve İstanbul üniversitesinde okumaktayım. Felsefe, edebiyat , teknik-bilim pazarlama, reklamcılık ve sanat ile uğraşmaktayım.

SİMANIN KIYILARINDA: “YILDIZLARIM”
Güven
Birer Toplam
Kalbim
Bu hikayede bir kaç satıra kalbimi bıraktım, görürsen şaşırma diye söylüyorum.
Düşündüm, düşlerimin en derin noktasında. Ve merak ediyorum hikayenin geri kalanını…