ARI

Başlamadan önce kısa bir not :

Bu şarkıyla okumanızı öneririm- Aurora-it happened quiet

 Arı:

Saf , temiz ve günahsız aynı zamanda da katıksız…

             Hepimiz ‘’ arı’’ mı olmak isteriz. Büyük bir bölümümüz ister gibi.. Saf ,katıksız, masum ve temiz olmak.. Temiz bir zihin ‘arınmış’ bir zihin çok değerlidir. Bir bakıma huzurdur. Hep o anı ‘ arınmış’ zihni ve huzuru yakalamaya çalışırız aslında. Çok kıymetlidir. Öyle değil mi? Bu kelimeye ilk kimya dersinde dikkat etmiştim lisedeyken. Arı: ‘katıksız, günahsız ve saf’ geriye bakıp değerlendirelim hala ‘katıksız ve saf’ mıyız ? Yoksa kendi kimyamız da bizi ‘arı’ halimizden uzaklaştıran tepkimeler mi gerçekleşti küçücük bedenlerimizde..

          Peki canlılar dünyasında ‘’Arı’’ ismini verdiğimiz bir kısmımızın korktuğu bir kısmımızın rahatsız olup bir kısmımızın sevdiği, arılar bu isme nasıl sahip olmuşlar ki? Ben de bilmiyorum. Araştırmadım da. Çünkü şu dakikaya kadar pek te umursamıyordum desem yalan olmaz!

• 

       Her çiçekten bal alan arılar kendi dünyalarında hepsi saf ve katıksız mı acaba. Belki değillerdir. Ama büyük bir ahenk ve huzur içinde yaşadıkları; dünyaya huzur, güven, umut ve mutlulukla baktıkları kesin sanki ha? Ne dersinizz.. Zaman zaman arılarla bir araya geliyoruz. Belki çok düşük ihtimal yüz yüze gelmiş olasılığımız da var. Peki bu olasılık gerçekleştiğinde ???

      Arıların hafızası çok güçlü ve bizi hatırlayabiliyorlar. Bizi birer çiçek olarak görüp, bizi birer çiçek olarak kaydediyorlarmış hafızalarına. Ne kadar kuvvetli ve değerli değil mi?.

     Bizi çiçek olarak görüyorlar..Peki biz?? Biz çevremize nasıl bakıyoruz?

     Nasıl mı bakıyoruz..Bakabiliyor muyuz?  Aslında bizimde pek bir suçumuz yok ya!   Hepimizin meşguliyetleri ve sorumlulukları bünyemizi esir almış durumda. Çevremizi değil, önümüzü bile zor görüyor durumdayız maalesef. Diyorum ya bizim aslında pek bir suçumuz yok. Zihinlerimiz yorgun! Çok! Hem de çok yorgun. Şöyle bir 5 dakika hiçbir şey düşünmesek zihinlerimiz durgunlaşsa ve sakinleşsek; sakinleştirsek zihinlerimizi sanki her şey düzelecek gibi. Bizim için koskoca bir 5 dakika bile değerli ve yeterli..

     Geçmiş, şimdi, gelecek.. Hep bu üç zaman diliminde takılıyız. Aslında sadece şimdiye odaklansak her şey tıkırında gitmeye başlayacak. Sanıyorum arılar tam da bunu yapıyor. Şimdide yaşıyorlar. Ve hafızaları da tek bir şeye odaklı aslında ‘çiçek’. Belki de böyle yaşamak daha kolaydır. Öyle değil mi? Birden fazla şey düşünmek yerine tek bir olaya ve ‘şimdi’ye odaklanmak..

     Arılar çok çalışkanlar. Düşünüyorum da o kadar çalışıp tekrar tekrar çalışmaları tek bir şeye odaklanmalarından mı kaynaklanıyor. Muhtemelen…

        Ne kadar sadeler değil mi? İsimleri gibi. Bir o kadar da hafifler valla. Vızıl vızıl; süzüle süzüle dolanıyorlar oradan oraya. Diyorlar : ‘’Amannnn’’

Dünya meşguliyeti onlara uğramamış gibi. Sankii

Biliyor muydunuz Arılar çiçeklerin varlığını arkadaşlarına dans ederek anlatırmış. Bu da ek bir bilgi olsun. Bu hayatı onlar yaşıyor valla o çiçekten bu çiçeğe. Tek bir gayeyle; hayata pozitif bakarak. Diyorum ya işte ‘’sadeler, saflar’’ efendim.

        Kendilerine ağır yük yüklemiyorlar. Arınmışlar hepsi. Hepsi bu hayatta ihtiyacı kadar olanını almış ve almaya da devam ediyorlar.

   ‘’Arı’’ lar isimleri gibi işte bu. Hepsi bu kadar yalın. Şimdi de yaşıyorlar ve huzurlular. Hangi arı geçmişini hatırlar ki. En fazla güzel çiçeklerin nerede olduğunu hatırlıyorlardır. Gerek yok çünkü fazla bir şey hatırlamaya üzerimize ağırlık almaya. Hepsi geçmişti. Olmaları gereken yerdelerdi. Fakat biz zorla geçmişi peşimizden sürüklemekteyiz. Zorla ve inatla. Neden , gerek var mı buna? Kafamız arka da ayaklarımız önde gidiyoruz. Hiçbir şeyin farkında olmadan. Çünkü hala geçmişte ki bir iki şeye takılmışız ayrılmak istemiyoruz. Kabul edemiyoruz. Bu yüzden önümüzü de göremiyoruz. Şu anımızı heba ediyoruz. Oysa şimdideyiz tam da ‘ şu an’ da. Şu ‘ an’ akıyor. Ve biz ise geçmişin yakasını bırakıp akışı yakalamalıyız artık.