Beyaz Bir Sayfa

Bir defter gibi yaşamım. Kalem elimde, karalıyorum bir şeyler. Çözmeye çalışıyorum problemleri. Hayatımın matematik hesabını yapıyorum. Pozitif sayıları, negatif sayılar ile topluyorum. İşlem sonucun pozitif çıkmasını bekliyor, negatif sayılardan hoşlanmıyorum. Hesaplarım yeterli gelmiyor. Her şey karışıyor. Sayfalar kirleniyor, elimin dış tarafı kurşun kalem siyahına bürünüyor. Sayfalarımdan taşanlar ellerimde buluşuyor, ellerime bulaşıyor. Terleyen ellerim, yazdıklarımı bulanıklaştırıyor. Sayfalarım, kelimelerim, ellerim, düşüncelerim… Her şey karanlık bir cümbüşe sürüklüyor beni.

karalandıkça yaralandı sayfalar;

Hayatımın matematiğini sözele döktüm bu gece. Sözel bir matematik girdabındayım. Sayılar yerine kelimeleri hesaplıyorum. Kafamda, işlemler yerine sözcükler uçuşuyor. Karaladığım her şeyden bunalıyorum. Defterimin sayfalarını parçalıyorum. Yırttığım her bir yaprakta, defterin diğer yarısındaki temiz sayfa da kopuyor. Bir karalayıp, iki azalıyorum. Yazdıkça azalıyor, düşündükçe parçalanıyor, hesapladıkça yoruluyorum. Bir girdap içerisinde, olduğum yeri kaybediyor, içten içe eksilmeye devam ediyorum.

bir bardak derinlik;

Masa lambam, bardağımı aydınlatıyor bugün. Cam bardağımdaki suyun yansıması, masamda görsel şölen oluşturuyor. Dalgın bakışlarım arasında, kafamda dönenleri de kaptırıyorum oraya. Düşüncelerim, bir bardak suda boğuluyor. Ruhum sanki en derinlere dalıyor. Kalbim nefesini tutuyor. Ellerim hızla sayfaları değiştirmeye başlıyor. Kirlenmiş sayfaları koparmadan, temiz bir sayfaya ulaşıyorum en sonunda.

yeni bir sayfa;

Bembeyaz bir sayfa alıyor gözlerimi. Masamdaki sarı ışık bile, onun rengini değiştirmeye yetmiyor. Ben onu beyaz görmeye devam ediyorum. Biraz soluklanıyorum, ellerimin teri soğuyor. Karmaşık düşüncelerim sığ sularda boğulurken, derin hislerim çıkıyor kalemimden.

“Yeni Bir Ben; Bütün Eskilere Bedel”

Bugün yine, kendi kendime bir şeyler öğrendim. Kendi kendimi, yeniden güncelledim. Yeni bir umut taşıyorum artık. Çevremde gelişmeyen olaylardan çok şey öğrendim. Bir çevrem olmayışı, hiçbir olayın içinde olmayışım çok şey öğretti. Kendi kendime çok şey öğrenmekten, çok şey öğrendim. Şimdi yeni bir ben var. Bütün eskilerden daha güçlü. Bütün eskilerden daha çok şey öğrenmiş. Başka bir ben, önümde bembeyaz bir sayfa. İçimde anlamsız bir cesaret. Hayatımı değiştirme isteği, bu cesaretle birleşince olacaklardan korkuyorum. Evet, cesurum. Cesaretimden korkacak kadar cesurum.

Kalem benim elimde. Arkamda bıraktığım kirli sayfalar olduğu gibi duruyor. Onları koparmıyorum artık. Önümdeki beyaz sayfalara hayatımı hesabını değil, hislerimin devamını yazıyorum. Arkamda karalanmış bir karanlık, önümde kelimeler dolusu aydınlık.

Yazıyorum…

Aydınlık yarınlarım da,

Geçmişimin karanlığı da,

Saklı hep defterimde

Düşüncelerim hapis en derinlerimde

Ben eski ben değilim,

Kendimi buldum bir kalemde,

Kaderim artık benim elimde.

Onur Yağmur

Onur Yağmur konuşuyor. (Kendisini merak edenler için kısa bir bilgilendirme.) Lise yıllarımda Bilişim Teknolojileri bölümünü okumanın ardından sektöre devam etmek istedim ve lisans eğitimi için KTÜ İstatistik ve Bilgisayar Bilimleri bölümü ile Trabzon’a geldim. AÜ Medya ve İletişim bölümü mezunu ve İÜ Grafik Tasarımı öğrencisi olarak da eğitimlerime devam ediyorum. KTÜ Girişimcilik ve Pazarlama Kulübü başkanlığını devam ettirmekle beraber, Mercek Dergisi departman sorumluluğunu üstlendim. Hayallerimi hedeflere dönüştürerek yaşayan bir Malatyalıyım ve beni okuduğunuz için teşekkür ediyorum.