DÜŞLERİME SİNEN BAHARLAR

Baharın en berrak tonları, düşlerimin sınırlarını zorlamak için beni karanlığa tutsak etmişti. Kulağa anlamsız gelen bir düşü, kalbimle cennete çevirebileceğime inanıyordum oysa.

Dağ çileklerinden tutun usul usul akan nehirlere kadar uzanan bir şiirdi bu. Şairiyse, ruhunu ezberlemiş o küçük evreninde huzur birikintisine bulanmış bir şekilde durmaktaydı.

Diyar diyar dolaşıp göğsüme konan karanlığım, bu tutkulu şiirlerden ve ela şarkılarından çok utanmıştı. Ufak bir fısıltıyla, kalbimi saran o taştan duvarlarım bir anda tuzla buz olmuştu.

Geriye, düşlerimi süsleyen ruhumun çocuksu sevinci ve o fısıltıyla taştan duvarlarımı yıktığım atmaya değer kalbim kalmıştı.

Satırlarda yaşattığımız düşlerin gerçekleşmesi dileğiyle…