Hayallerin Sınırı
Biletinize piyango çıksaydı neler yapardınız?
Ya da bir gün aniden zengin olsanız…
Bir gün uyandınız ve o gün sizin için hayatınızın bambaşka olacağı gün olsa o gün neleri değiştirirdiniz?
Ya da hani derler ya, özel bir gücünüz olsa ne olmasını isterdiniz?
Geçenlerde çok sevdiğim biriyle sohbet ediyordum, bu konu geçti aramızda, bana yıllar önce
hatırladığı bir anısını anlattı. Bir gün izlediği bir komedi programında, ‘özel gücünüz olsa ne
yapardınız’ sorusuna verilen ‘akbilimi doldururdum’ cevabını anlattı. Akbilimi doldururdum.
Bazılarımızın hayattan bir beklentisi olmuyor biliyor musunuz, hayalleri olmuyor… Çünkü bunun için
fırsatları olmuyor. Hayal kurmak için vakitleri yok, olsa bile hayalleri de istekleri de öyle uçsuz
bucaksız değil, çoğumuz için göze gelmeyen şeyler oluyor. Çünkü onların hayale değil karınlarını
doyurmak için paraya ihtiyacı var. Onların öyle uçmakta, görünmez olmakta değil kafaları, işe
gidebilmek için bindikleri otobüse basabilecekleri dolu akbilleri olsun diye düşünüyorlar. Onlar için
büyük olan şey, aslında bu oluyor, dolu akbiller…
Dünyada böyle bir gerçek var; kendi dünyamız kadar aslında hayallerimiz, isteklerimiz, umutlarımız…
Hani diyorlar ya hayallerin sınırı yoktur diye… Var işte. Aslında var. Gördüklerimiz, duyduklarımız,
yaşadıklarımız yani bizim dünyamız hayallerimizi şekillendiriyor. Şimdi misaller vereyim size; karnını
doyurmakta zorlanan, kirasını ödeyemeyen, çocuklarına bakamayan bir baba düşünün, hayalinin ne
olmasını beklersiniz? O, karnını doyurmak ister, kira derdi olmasın ister, çocuklarına iyi bakabilmek
ister, onun hayalleri de umudu da bu yönde olur. Orta gelirli bir ailede yaşayan, ailenin ikinci çocuğu
olan, kendi emekleriyle burslu okuyan bir kız düşünün, peki onun hayali ne olabilir… Hmm… Mesela
yurt dışına gitmek isteyebilir, orda okumak veya çalışmak isteyebilir ya da sadece gezmek… Peki,
zengin bir ailenin tek çocuğu olan, yurt dışında okumuş ve okulu bitince de işi hazır olan bir erkek
çocuğu düşünün… Onun hayali ne olabilir? Belki biraz özgürlük isteyebilir, ailesinin kendi için
söylediklerini yapmaktan sıkılmış ve biraz özgürce yaşamanın hayalini kuruyor olabilir. Bunları ben
kurmuyorum, aslında birçoğumuz böyleyiz, bunun içindeyiz.
Bizim hayallerimiz, hayattan beklentilerimiz, umutlarımız aslında hep yaşadığımız hayatın etrafında
dönüyor fakat bize hiç değmiyor. Biz aslında hayal kurmuyoruz, yaşadığımız hayatın olumsuz
gördüğümüz yerlerini siliyoruz, yerine güzel şeyleri koymak istiyoruz ya da yapmak istediklerimize
hayal adını veriyoruz. Hayallerimiz bile bize ait değil, hayat standartlarımıza ait.
Bu arada farkında mısınız, kimimizin hayalini kurduğu bir şey bir başkasının normali olabiliyor. Neyse
bu kısma çok değinmek istemiyorum… Benim derdim, hayallerimizin sınırlarında…
Ee, siz ne diyorsunuz, hala hayallerin sınırsız olduğunu mu düşünüyorsunuz yoksa bana hak veriyor
musunuz?
Merhabalar, ben Satınur Emir. KTÜ’ de İç Mimarlık öğrencisiyim. Ankara’da yaşıyorum. Ankara’nın güzel olmadığını iddia eden herkese karşı durup, güzel olduğunu savunuyorum çünkü burayı gerçekten seviyorum. Kitap okumayı, müzik dinlemeyi çok seven, tiyatroya-sinemaya gitmeye bayılan, arkadaşlarımın söylediğine göre neşeli biriyim. Ha ama eklemeden duramayacağım bir şey var ki o da geceyi çok sevmemdir. Geceyi çok severim, geceleri cama balkona çıkıp yıldızları izlemeyi çok severim. Işıkları çok severim, çünkü neden sevmeyeyim? Işıklar bize yolumuzu gösterir. Kaybolduğumuz anda bizi evimize ulaştırır. Siz de ışıkları sevin. Eğer kaybolmuş hissederseniz onları takip edin, size evinizin yolunu gösterecektir. :’)
SİMANIN KIYILARINDA: “YILDIZLARIM” 
Güven 
Birer Toplam 
Kalbim
Bu yazıyı okuyana kadar hayal gücümü tamamen sınırsız diye düşünüyordum. Fikrim çok değişti, ufuk açıcı bir yazı olmuş ellerine sağlık.
Hayallerimizin sınırları olduğunu düşünmüyorum. Herhangi bir insan şuan ki halinden tam tersi de doğsa hayal kurmasında bir değişiklik olmaz. Çünkü, Fizan’a da gitsek özümüzden uzaklaşamayız. Hayallerimizde özümüzden ve fıtratımızdan açığa çıkar. ( Temel barınma ihtiyaçlarını tenzih ediyorum.) Ben ise sadece özümü kabullenip, huzuru yakalamayı ve yaşayabilmeyi istiyorum.
Çok güzel ve sorgulatıcı olmuş:) emeğine sağlık:)