İhtilal Senin Adındır

.

.

.

Tüfek çıktı mertlik bozuldu
Meydan kimlere kaldı ?
Gel bir çivi de sen çak dünyaya
Bir tohum da sen ek
Belki yeşerir…

.

Ayna ayna söyle bana
Yüzünü kim boyadı herkesin
Duygularınızı okuyamıyorum
Sanki çok uzağız birbirimize
Yelda gecesi hiç bitmiyor

.

Uhrevi düşüncelere dalıyorum
Hücum ediyor sorular beynime
Onlarla raks edecek boyda değilim
Ve işliyor sineme yalnızlık

.

Seher doğmazsa eğer
Karanlığa mehtap yakalım
Söndürelim boş yere bekleyen ışıkları
Belki gece de görünür gökkuşağı
Bu kez azat edelim kafesteki kuşları
Belki bekleyenleri vardır…

.

Dikelim beyaz elbiseyi üstüne
Kırk gün kırk gece düğün yapalım
Ve her duygunun kapısını çalalım
Ruhum şarkı söylüyor ilk defa
Duyuyor musun ?

.

Duyanlar duymayanlara söylesin
Kısadır bu hayatın çizgisi
İnanmazsan bak aynaya
Yol bitince nasıl da yüzünü çizmiş

.

Ay ışığı vurmuş saçlarına
Doğmuş güneşin
Belli ki çok beklemişsin
Ne kadar ağırlık varsa hepsi omzunda
Sen yine de dik dur
Ve hala kaybolmadıysa yüzündeki tebessüm
İhtilal senin adındır çağır herkesi

.

Hiçliğin boşluğunda kaybolan ellere
Belki dünya yaşanacak yer değildir
Onlara bir sebep söyle
Tut ellerinden vazgeçir gitmekten
Çünkü hayat umut ettiğin kadar yaşamaya değer…

Yazan: Ali SOYDAN

.

.

.