Kitap Önerileri

1-BULANTI- JEAN PAUL SARTRE

Yalnızlığı derinlerine kadar işlenmiş ve adeta yalnızlığın felsefesinin yapıldığı bir kitap, diyerek başlamak istiyorum. Sartre kitabında, ana karakter olan Roquentin, yaşadığı toplum içerisinde var olan olgulara karşı bir bulantı veya tiksinti yaşadığı ve aynı zamanda çevresinde yaşadığı insanları analiz eden, insanın varoluşsal sancılarını kendi içsel yalnızlığı ile dile getirmeye çalışan bir karakteri anlatmaktadır. Kitabı okuduğum süre boyunca kendimi hiç mutlu hissedemedim açıkçası ama bu mutlu olmama hissi acı bir his değil de sadece hüzünlü bir mutluluk şeklinde ifade edebilirim. Kitabı okurken sanki psikolojik nevroz geçiren bir adamın düşüncelerini dinliyorsunuz. Okurken hem keyif aldığım hem de zorlandığım bir kitaptı. Depresyondaysanız okumanızı tavsiye etmem, sağlıklı bir ruh halindeyseniz okunması gereken bir kitap.

2-KENDİNE AİT BİR ODA- VİRGİNİA WOOLF

Kitabında Woolf, erkeklerin kadınlara uyguladığı baskının ve her zaman süre gelen ‘eşitlik’ tartışmasının cevabına tarihten alıntılar yaparak yanıtlıyor. Kadınların neden toplumda ikinci sınıf insan muamelesi gördüğünü, böylece nasıl içlerine çekildiklerini ve buna alışmak zorunda bırakıldıklarını detaylarıyla, eleştirel bir tavırla anlatmaktadır. Feminist bir yazar olan Virginia Woolf, feministliğin kadınları, erkeklerden üstün görmek, onları düşman tayin etmek değil, kadınlarla erkeklerin aynı fırsatlara sahip olması gerektiği düşüncesini net bir şekilde ortaya koymaya çalışmıştır. Kadınlara şöyle sesleniyor Woolf kitabında ‘para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın.’ Beni etkisi altına alan bir kitap olmuştu. Her ayrı sayfasında beni içine çeken ve ‘evet gerçekten de öyle’ dedirten, kısa ancak eksiksiz ve hatta fazlası olan bir kitap. Her kadının da okuması gereken ve hatta kadına değer veren herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir eser. Okumanızı şiddetle tavsiye ederim.

3-KORKU- STEFAN ZWEİG

Stefan Zweig kitaplarına bayılan biri olduğumu öncellikle belirtmek istiyorum. İnanılmaz derin betimleriyle beni gerçekten kitaplarında bir karaktermişim gibi hissettiren bir yazar. O yüzden Zweig abinin yeri bende hep ayrıdır. Bu kitabın da ise kitabın adı gibi korkuyu anlatıyor. Her kitabında olduğu gibi bu kitabında da yine entrika, burhan ve içsel çelişkiler göz önüne çıkıyor. Baş karakterimiz olan Irene’nin bir piyanistle olan aşkını anlatıyor. Fakat şöyle bir detay var ki Irene ablamız 8 yıldır başka bir adamla evli olmasına rağmen bir piyanistle gizli bir ilişki yaşıyor. Fakat ablamızın mu mutluluğu, bir şantajcının ilişkilerini öğrenmesi ve ortaya çıkarmakla tehdit etmesiyle sarpa sarıyor. Şantajcının tehlikeli sularında gezinmeye ve sırrını gizli tutmaya çalışan irene ablamızı büyük bir korku sarıyor. Roman ilerledikçe de korkusu tarafından tüketilen ve geçmişteki hatalarıyla yüzleşmek zorunda kalan Irene’nin ruhsal durumunun çöktüğünü sayfa sayfa okudukça görüyoruz. Aslında, korkunun doğasını ve hayatlarımızı nasıl şekillendirebileceğimizi dair bir kanıt olarak yansıtıyor bu kitabında. Psikolojik kurgudan hoşlanan biriyseniz okumanızı tavsiye ederim.

4-MOMO- MİCHEAL ENDE

Biraz da içimizi ısıtacak bir kitaptan bahsetmek istiyorum. Ben bu kitabı ilk okuduğum zaman bir çocuk kitabı olduğunu zannederek okumaya başlamıştım ama aslında yetişkinlere çocuk karakteri üzerinden büyük dersler veren bir başyapıt olduğunu okuyarak farkına varmıştım. Momo, çıplak ayakları, yamalı eteği, büyük bir erkek ceketi ile kaplumbağasıyla dolaşan küçük ve oldukça sevimli bir kızdır. Kimsenin bilemediği bir yerden, bilinmeyen bir zamandan gelip, insanların hayatlarını girip yüreklere dokunan bir çocuktur. İnsanları can kulağıyla dinler ve insanların yanında olduğunu bilmelerini göstererek adeta insanlara yol gösteriyor. Ayrıca zaman kavramı etrafında şekillenen ve zamanımızı değerli kılmak için sürekli didinerek çabalıyor oluşumuzu eleştiren bir kitap. Ve karakterimiz Momo’nun, insanların zamanını çalan duman adamlara karşı bir mücadelesini anlatıyor. Sade, akıcı ve bir o kadar da etkileyici bu kitabı herkese tavsiye ederim.

5-KÖRLÜK- JOSE SARAMAGO

Kitabı ilk elinize alıp okumaya başladığınızda sizi şöyle bir cümleyle karşılıyor. “Bakabiliyorsan, gör. Görebiliyorsan, fark et.” Ve daha sonra trafik ışıklarında bekleyen bir adamın kör olmasıyla olaylar başlıyor. Kısa bir süre sonra da körlük salgını tüm şehre yayılıyor ve şehirde kaos başlıyor. Körlük, beklenmedik bir felaketin ardından toplumun nasıl çöktüğünü, bencilleştiğini ve değerlerini yitirdiğini anlatan unutulmaz bir roman. Okurken ilgimi çeken birçok detay olmuştu kitapta. Mesela yazar nokta ve virgül dışında başka bir noktalama işaretine yer vermemiş, uzun ve karmaşık cümleler kullanması aynı zamanda karakterlere isim vermek yerine ‘doktor, doktorun karısı, kara gözlü kız…’ şeklinde ifadeler kullanması ilgimi çeken noktalardan olmuştu. Ama yazarın yaklaşımı okuyucuyu yavaşlamaya, her cümleyi dikkatle özümsemeye ve hikâyenin yavaş yavaş ortaya çıkmasına izin vermeye zorluyor. Karakterler o kadar canlı tasvir edilmiş ki okuyucu karakterlerle derin bir bağ hissediyor ve onların dünyasına çekiliyor. Sonuç olarak körlük kitabı, hem düşündürücü hem de sarsıcı olan olağanüstü bir kurgu eserdir. Şiddetle okumanızı tavsiye ederim.

Çiğdem Bora

Merhabalar, ben Çiğdem Bora. Tekirdağ’da yaşıyorum. Karadeniz Teknik Üniversitesi sosyoloji bölümü öğrencisiyim. Yazı yazmaktan, duygularımı sayfalara aktarmaktan keyif alıyorum ve bu keyfime ortak olmanız için yazılarıma bekliyorum. Şimdiden iyi okumalar.