Koza

İnsan bazen değişmek ister. Olduğu kişiyi geride bırakmak; vereceği tepkileri, hissedeceği duyguları yenilemek.. Peki bu değişim sadece bizim arzulamamızla istediğimiz zaman gerçekleştirilebilir mi ?
Değişimin temelinde bazı memnuniyetsizlikler yatar. Bu memnuniyetsizliklerin sonucu olarak da bazı yenilenmeler görülür. İnsan kendini bir kozaya kapamak ister. Zamanı geldiğinde de tırtıl olarak girdiği kozadan rengarenk kanatları olan bir kelebek olarak çıkmayı umar. Ama bunun hemen istemekle olmayacağı ortadadır. Zaman gerekir değişip yenilenerek rengarenk kanatlara sahip
olmaya. Sadece istemek yetmez. Doğru zamanda, uygun şartlarda kozaya girmek gerekir. Kozayı örebilecek yeterliliğe, değişebilecek cesaret ve güce sahip olmak gerekir. Eğer değişme, yenilenme vaktimiz gelmediyse güzeller güzeli bir kelebek olarak çıkmayı umduğumuz kozadan bir tırtıl olarak dahi çıkamayabiliriz. Olduğumuz halimizi dahi kaybedebiliriz. Peki olduğu hali kaybeden insan nasıl değişebilir? Değişecek neyi kalmıştır elinde? Değişme cesareti bulmak olduğu hali de kabullenmekten geçmez mi? Belki de değişmesi gereken tek şey olduğun hali kabullenmektir. Gerisi bir şekilde yoluna varır. Değişim gerekiyorsa değişilir, değişimin zamanı değilse kabullenilir. Tüm bunlar yaşamın doğal sirkülasyonunun bir parçasıdır. Bazen sadece kendini akışa bırakmak gerekir.