Ya İstiklal Ya Ölüm

Varsa bağımsız devletin olacak,

Ve de bağımsız milletin olacak,

Elinde bayrak dilinde tekbir sesi

Bir de kahraman halkın olacak.

Sarıkamış’ta donan asker soğuğa karşı,

Doğuda karakışta düşmana karşı,

Halk ayakta esarete karşı,

Ya istiklal ya ölüm düşmana karşı.

Zalimler dört bir yandan saldırır,

Göğsü iman dolu Türkleri ayağa kaldırır,

Yavrusunu evde bırakan analar cephede düşmana saldırır.

Ulubatlı Hasan gibi gençler bayrağı havaya kaldırır!

Bir bekâ mücadelesi verdi bu halk,

Ne Mehmet Akif inancını kaybetti ne de halk.

Bir de zafer verdi mi Hak,

Neylesin zalim düşman, kahrolsun küffar!

Halk hasta ilaç lazım,

Asker yorgun moral lazım,

Bize bir Mehmet Akif bir de kalem lazım.

Yazacak İstiklal Marşı’nı panzehir lazım!

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda.

Cânı, cânânı bütün varımı alsın da Huda.

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

İşte bu sözler vatanın çektiğini anlatır,

Bunu dinleyen meclisi ayağa kaldırır,

Mehmet Akif Ersoy’u tevazuya daldırır.

Ağacın gölgesindeki halkı saygıya kaldırır.