Yenilenen Benlik

Hayatının bittiğini sanırsın tam dersin ki ” artık gerçekten bitti, nefes alamıyorum, yapamayacağım”. Aslında yanılırsın. Kendini kaybettiğini sandığında kendini bulmak için adım atmışsındır. Tüm enerjimi , pozitifliğimi, hayata olan güzel bakış açımı kaybettim diye düşünürsün. Ama aslında hayat sana başka bir perspektif sunmuştur. Seni o dar görüşünden ya da başka bir deyişle düz bakışını çevirip, insanların gerçekten iyi niyetli olmadığını, ya da dünyanın böyle iyiliklerle ve iyi niyetle dönmediğini anlaman için sana bir fırsat vermiştir. Hayat senin gerçekten iyi niyetli olduğunu anladığı an üzerine öyle bir gelmeye başlar ki başta bu korkutucu gelir, kendini koca bir karanlığın, saçmalığın içinde bulursun. Sonra yavaş yavaş herkes yabancılaşır. İnsanlar sahte gelmeye başlar. Konuşmaları, gülüşmeleri, seni iyi niyetle düşünmeleri bile artık sana gerçekçi gelmez. Sonra kendini toparlarsın. Önce tamamen acımasız ve gaddar olmayı düşünürsün. Ama içindeki çocuk buna izin vermez. Zaten sen bunu başaramazsın. İçindeki iyi seni korur, kollar. Sonra sınırlarını oluşturmayı ve kendini korumayı öğrenirsin. Bir şeyleri doğru yapıyorsundur. Artık ne herkesin incitebileceği kadar yumuşak, ne de birini kırabilecek kadar gaddar olursun. Tek isteğin kendini korumaktır. Hayatta güzel yaşamak ve herkesin iyi olduğuna bir nebze de olsa inanmak, fakat bunu yaparken sana zarar verecek her türlü kötülükten sezdiğin anda uzak durmak. Dünya böyledir. Seni alır, şekillendirir, kıvama getirir ve artık nasıl yaşaman gerektiğini sana öğretir…