Kör Kuyunun İnci Sırrı

Boşlukta süzülür, engin yalnızlığım. Çıkış arar kör kuyularda. Duyulmak ister kimse duymaz sesini.. Çıkış yolu için ışık arar. Kör kuyularda kalbim ağlar. Sesini kimse duymaz..

Gözyaşlarım kuyunun derinliğine derinlik katar. Bitse gözyaşım kuyudan çıkabilir miyim? Engin yalnızlığımda süzülmek iyi mi gelir? Boşlukta olmak bir süre olsa bile dinlendirir ruhumu. Biraz dinlen güzelim der, dök bu kuyuya gözyaşını. Varsın derinleşsin kuyunun derinliği ama içine attıkların güzel gözlerinden dökülsün. Süzülsün yanaklarından, olacaksa sel olsun her yer yeter ki dökülsün. Kimse duymasa sesini, kalbini sen duy. Duy kendini sakla kalbini.

Masallardaki inci ol; deniz kızlarının saf ve içtenlikle ağlayarak elde ettiği gözyaşı damlası.. Kör kuyulardaki gözyaşın saflığın ve içtenliğinin incisi olsun. İnci gibi sır ol. Kör kuyunun inci sırrı. Kimsecikler kolay kolay bulamasın. Sır kalsın engin yalnızlığın.. Her kaybolduğun boşlukta sen seni ara, kimsecikler seni arayan seni arasın. Bu yol uzun. Kör kuyunun incileri derinlerde. Kalbin senin peşinden koşsun, zamansız boşlukta süzülsün. Kör kuyunun inci sırrına kavuşsun..