s e s s i z l i k

Kafamdaki enstrümanlar, yine geçti harekete. Aynı anda gelen bateri, def, gitar, keman, klarnet… Anlamlı ama gürültülü bir ses. Buhran kokan melodiler çalıyor kafamda. Düşüncelerimin sesi, beynimin içinde rap yapıyor sanki.

Seni arıyorum. Nerelerdesin yine? En güzel vokalim, neredesin?

Tuttuğum ritim, hız kesmeden devam ediyor. Tıpkı hayat gibi. Hayatın ritmi susmaz. Bir köşeye çekilip beklesen bile, o ritim izin vermez. Karmaşık bir müzik yine karşılar seni. Kafandaki düşünceler başını döndürür, döndürür ve kendini yine hayatın bir yerinde bulursun.

Duyduğum en güzel ses, neredesin? Seni arıyorum yine. Başım dönüyor. Hayatın ritmi, kan akışımı hızlandırıyor. Kendimi bir yarışta hissediyorum. Ekmek yarışı, iş yarışı tam bir hayat telaşı.

Karmaşık müzikleri dinler olmuşum ben de. Akustik şarkılar, pek de sarmıyor. Karmaşık ritimler ile hayat telaşına yetişmeye çalışıyor gibiyim. Hızlı şarkılar, bizi de hızlı insanlara dönüştürür müydü? Duygusal şarkılar ile efkarlanıyorsak, rap dinleyerek her şeye yetişebilir miyiz?

Bu aralar çok da hızlı yürüyemiyorum. Koşmak zaten bir hayal. Geçmiş ritimlerim geleceğimde de “cover” yaparcasına yeniden canlanıyor. Benzer ritimler tekrar çalıyor, biraz da ömrümden çalıyor. Gücümden çalıyor, kafamdaki enstrümanlar hala çalıyor.

Uçurumun kenarında, bir boşlukta yankı yapan sesler var. Boşluğa süzülüp, gökyüzünden tekrar bana geliyor. Geçmiş “cover’larım” yeni sezonda eskisi kadar tutulmuyor. Ben yine arıyorum. Seni arıyorum, en sevdiğim şarkı.
Hızlı söylenen şarkıları dinleyip dinleyip buralara geldim. Koşamayan bacaklarıma, hızla akıp giden düşüncelerim eşlik ediyor. Rüzgâra doğru akmaya başladı. Sanırım artık tıkanıyorum. Sana çok ihtiyacım var gel artık…

Seni bulduğum zaman, boşluklarda gürültüler çoğalamayacak. Boşluklar ilk defa anlamlı olacak. Çünkü sen, sen bir boşluksun. Boşluğa muhtaçsın. Boşluklar sana muhtaç. İşte buradasın. Ritimlerin uzakta tutulduğu bir köşede tekrar buluştuk. Seni ne çok özlemişim. Sessizlik! Sen çok şey ifade ediyorsun bu ritmik dünyada. Herkesin ulaşamadığı, insanların haberleri olmasa da en büyük ihtiyaçları.

Şimdi bütün ritimler dışarıda kaldı. Müzik çalmaya devam ediyor. Ama ben yalıtımlı yaşıyorum. Şimdi birazcık seninle zaman geçirme vakti. Sessizlik… Hoş geldin hayatıma. Düşüncelerim biraz soğudu.

Yoksa yeniden mi canlanıyor?

Bir müzik.

Fırtına öncesi sessizlik gibi.

Sesi kısıktan yükseğe giderek başlayan bir şarkı gibi.

Bir şarkı daha başlıyor gibi.

Vurucu bir başlangıç, şimdi yeni bir şarkı çalıyor…