Sessiz Çığlıklar

Sessiz çığlıklar bunlar.

Karanlıklar sarmış dört yanını.

Başka bir soluk yok çevrende.

Her sessizlik yakıyor canını.

.

Kalbin bir çıkış yolu arıyor.

Ruhun sanki bedende bir tutsak.

Çıkmaya çalıştıkça daha çok yanıyor.

Tüm yollar bir çıkmaz sokak.

.

Özgürlüğe doğru bir cesaret,

Kahrolası bedenlerden bir çıkabilsek.

Uzanacak bir el olmasa dahi,

Prangalardan bu ruhu kurtarabilsek

.

Herkesin prangası zihninde derler.

Bir çare kendimizi yenebilsek.

Tüm bu sessizliğe bir çığlık bırakabilsek.

Kimsesizliğimizi kimsesizliğimizle yenebilsek.

.

Hiçbir maksadı yok bu satırların.

Kimseye bir faydası yok.

Sadece boşluğa serzeniş bunlar.

Sözleri olmayan bir müzik misali.

Konuşmadan anlatabilmek içindekilerini.

Sessiz çığlıklar bunlar.

Kimseler olmadan yanında.

Kendi kalbine kendisi dokunan bir adamdan.

Sessiz çığlıklar. Kimsesiz çığlıklar.

Bir çalgı olmadan yapılmış.

Bağlama hüznü, keman acısı taşıyan çığlıklar.